میراث آریا: ۱۹ مرداد ۱۴۰۵، شهر سیسیان ارمنستان میزبان رویدادی بود که فرهنگ، گردشگری، صنایعدستی و خوراک را کنار هم قرار داد. پنجمین جشنواره فرهنگی و آشپزی «نواسارد» دو روز در این شهر برگزار شد. ایران در این دوره حضوری گسترده داشت. ۲۰ استان کشور در جشنواره شرکت کردند و بیش از ۴۰ غرفه برپا شد.
در میان این حضور گسترده، آذربایجان شرقی تلاش کرد تصویری از خود ارائه دهد که فقط به یک بروشور گردشگری یا چند اثر صنایعدستی محدود نباشد. روایت استان از جاذبههای تاریخی آغاز شد و به هنرهای سنتی، بازاریابی دیجیتال و در نهایت خوراک ایرانی رسید.
غرفه آذربایجان شرقی در نخستین نگاه، بخشی از هویت تاریخی و هنری استان را پیش روی بازدیدکنندگان قرار داد. کتابچههای دوزبانه انگلیسی و ارمنی، اطلاعاتی درباره جاذبههای تاریخی و فرهنگی استان در اختیار مخاطبان گذاشتند. تبریز و بازار تاریخی آن، کلیساهای تاریخی و دیگر ظرفیتهای فرهنگی استان در این محتواها معرفی شدند.
انتخاب زبان ارمنی برای بخشی از این محتواها، پیام روشنی داشت. مخاطب این حضور فقط گردشگر عبوری نبود. بازار ارمنستان بهعنوان یکی از بازارهای نزدیک و قابل دسترس برای گردشگری آذربایجان شرقی مورد توجه قرار گرفته بود.
در کنار محتوای مکتوب، محتوای چندرسانهای نیز در غرفه استان ارائه شد. تصاویر و ویدئوهایی از جاذبههای تاریخی و فرهنگی، هنرهای سنتی و محصولات صنایعدستی آذربایجان شرقی در اختیار بازدیدکنندگان قرار گرفت. این محتواها میتوانستند ارتباط مخاطب با مقصد را بعد از پایان جشنواره هم ادامه دهند.
در بخش صنایعدستی، ورنی و سفالهای لعابی رنگارنگ از جمله آثاری بودند که در معرض دید قرار گرفتند. این آثار بخشی از تنوع هنرهای سنتی آذربایجان شرقی را نمایندگی میکردند. در ادامه، حضور فاطمه آقازاده، هنرمند و فعال صنایعدستی استان، این بخش را پررنگتر کرد.
او در غرفه خود مجموعهای از هنرهای سنتی استان را عرضه کرد. سفال، ورنی، ممقاندوزی، مکرومهبافی و روسری کلاقهای در میان آثار ارائهشده قرار داشتند. بازدیدکنندگان ارمنستانی و گردشگران حاضر در جشنواره با این آثار از نزدیک آشنا شدند.
اما روایت آذربایجان شرقی در نواسارد در همینجا متوقف نشد. جشنواره بخش مهم دیگری هم داشت، رقابت بینالمللی آشپزی «جام صلح». این بخش، فرهنگ غذایی کشورها را در برابر داوران و مخاطبان قرار میداد. نماینده آذربایجانشرقی نیز در این رقابت حضور پیدا کرد.
کوفته تبریزی، دلمه برگ، حلوای سنتی و شیرینی، بخشی از خوراکهایی بودند که در این رقابت ارائه شدند. انتخاب این غذاها اتفاقی نبود. خوراک در فرهنگ آذربایجانشرقی بخشی از حافظه فرهنگی مردم است. کوفته تبریزی برای مخاطب ارمنی، همراه با طعم خود، نام تبریز و بخشی از فرهنگ غذایی این شهر را نیز به همراه داشت.
رقابت در «جام صلح» در نهایت برای نماینده آذربایجان شرقی با کسب رتبه سوم همراه شد. این نتیجه، یکی از نقاط اوج حضور استان در جشنواره نواسارد بود. غرفهای که با صنایعدستی آغاز کرده بود، حالا از یک موفقیت در عرصه آشپزی بینالمللی نیز سخن میگفت.
در این میان، حضور استان یک وجه دیگر هم داشت. گفتوگو با فعالان گردشگری و مسئولان محلی ارمنستان.
کیومرث کریمی، معاون گردشگری آذربایجان شرقی، در جریان این رویداد با فعالان گردشگری و مسئولان محلی ارمنستان دیدار و گفتوگو کرد. موضوع اصلی این دیدارها، توسعه همکاریهای گردشگری میان دو طرف بود. تبادل گردشگر و برگزاری تورهای مشترک نیز در این رایزنیها مورد توجه قرار گرفت.
اینجا بود که جشنواره از یک رویداد دو روزه فراتر رفت. غرفهها، آثار هنری و غذاها یک روی ماجرا بودند. روی دیگر، ارتباطاتی بود که میان فعالان گردشگری شکل گرفت.
آذربایجان شرقی برای بازار ارمنستان ظرفیتهای متعددی دارد. تبریز با بازار تاریخی، بناهای تاریخی، موزهها و کلیساهای تاریخی خود یکی از مهمترین این ظرفیتهاست. در کنار تبریز، شهرستانهای استان نیز مجموعهای از جاذبههای طبیعی، تاریخی و فرهنگی را در خود جای دادهاند.
فاصله جغرافیایی ایران و ارمنستان نیز این بازار را اهمیت بیشتری میدهد. نزدیکی دو کشور، اشتراکات تاریخی و فرهنگی و رفتوآمد میان مردم دو سوی مرز، زمینهای فراهم کرده است که گردشگری بتواند به یکی از مسیرهای توسعه روابط دو کشور تبدیل شود.
در نواسارد، این ظرفیت از چند مسیر معرفی شد. گردشگری از طریق کتابچه و محتوای چندرسانهای. صنایعدستی از طریق آثار هنرمندان. فرهنگ غذایی از مسیر آشپزی. و همکاری گردشگری از طریق گفتوگوهای مستقیم با فعالان و مسئولان.
در همین فضای فرهنگی، یک اتفاق دیگر نیز اهمیت جشنواره را بیشتر کرد. تفاهمنامه خواهرخواندگی میان شهرهای سیسیان و لاهیجان به امضا رسید. این اتفاق، فضای جشنواره را به بستری برای گسترش ارتباطات میان شهرها و جوامع فرهنگی دو کشور تبدیل کرد.
نواسارد در چنین فضایی به نقطه اوج خود رسید. فرهنگ ایرانی در یک قاب واحد دیده شد؛ از صنایعدستی و خوراک تا جاذبههای گردشگری. آذربایجانشرقی نیز تلاش کرد در همین قاب، تصویری متنوع از ظرفیتهای خود ارائه دهد.
در پایان، آنچه از این حضور باقی میماند بخشی از مخاطبان ارمنی بودند که با ورنی، سفال، ممقاندوزی و روسری کلاقهای آشنا شدند. تصاویری از تبریز و جاذبههای تاریخی آذربایجانشرقی در اختیار مخاطبان قرار گرفت. طعم کوفته تبریزی و دیگر خوراکهای ایرانی در رقابت آشپزی «جام صلح» چشیده شد و رتبه سوم این مسابقات نیز به نماینده استان رسید.
از سوی دیگر، گفتوگوهایی برای توسعه همکاریهای گردشگری شکل گرفت. ایده تبادل گردشگر و تورهای مشترک مطرح شد. ارتباط میان فعالان دو کشور توسعه پیدا کرد.
شاید مهمترین دستاورد چنین رویدادهایی همین باشد. یک گردشگر پیش از آنکه چمدانش را ببندد، باید مقصد را بشناسد. نواسارد فرصتی بود تا بخشی از آذربایجان شرقی پیش از سفر، در ذهن مخاطب ارمنی شکل بگیرد.
این بار، این تصویر با یک اثر هنری آغاز شد، با یک غذای سنتی ادامه پیدا کرد و به معرفی یک مقصد گردشگری رسید. سیسیان برای دو روز میزبان این روایت بود. حالا ادامه آن، به ارتباطاتی بستگی دارد که از دل همین دو روز شکل گرفته است.
انتهای پیام/
نظر شما